Sevgili Arkadaşım;
 
Polis Kolejinden Ankara Emniyet Müdürlüğüne tayinim çıktı. Gerekçe çok inandırıcı! Kadro fazlalığı. İşin ilginç tarafı kadro fazlalığı gerekçesi ile bizi gönderdikleri birime bizden hemen sonra personel almaları. Neyse.

Şu an asayiş şubeye atandım. Geçtiğimiz gün asayiş müdürümüzün yanına çıktım. Kalbim hiç bu kadar hızlı atmamıştı. Makam kapısının önünde heyecanımı belli etmemek için derin derin nefes alıp verdim. Bir cesaretle nihayet kapıyı çalıp, içeri girdim.

‘Komiser Yardımcısı Rıdvan Şahin. Arz ederim sayın müdürüm.’diye tekmilimi verdim. Ne kadar gayret edersem edeyim bedenimin tir tir titremesine engel olamadım. Önceki biriminden sürülür gibi tayin edilmemin de etkisi büyüktü. Bir haftadır müdürle görüştürülmek için bekletiliyordum. Acaba hangi büroda görevlendirilecektim? Müdür bana nasıl davranacaktı? Bu yenidünya bana neler getirecek veyahut neler götürecekti?

Şube müdürümüz beni Yankesicilik ve Dolandırıcılık Büro Amirliğinde görevlendirdi. Kısaca yandol büro diyorlar veya eskilerin tabiriyle 2.şube 3.kısım. Müdürün odasından çıkarken bu kez de yeni bürom hakkında hiç bilgim olmamasının heyecanı kapladı her tarafımı. Bir haftadır yanlarında beklediğim idari büro görevlilerine teşekkür ettim. Ve bir üst katta bulunan yeni büroma çıktım.

Çok geçmeden kısım amirinin yanındaydım. Birinci kural ‘hiç kimseye güvenmeyeceksin’ ikinci kural ‘güvenmediğini hissettirmeyeceksin’diye başladı konuşmasına Kısım Amiri Baş Komiser Kamil.

Yeni yerler, yeni insanlar, yeni kurallar iyice heyecanımı artırdı. Kartal bakışlı, siyah kalın bıyıklı, Kemik Kıran Kamil bu dönemin en sert Baş komiserlerinden. Gözünü budaktan esirgemeyen, görevinden asla taviz vermeyen, ipleri sıkı sıkı elinde tutan, meslek aşığı birisi. ‘Birkaç gün kısma gel git. Çalışanları ve çevreyi tanırsın sonra ekipte görevlendiririz seni’ diyerek bitirdi ilk tanışma konuşmasını Kamil Baş komiser.

Bir düzine personel çalışıyor kısımda. Hepsi de meşgul, hepsi de önemli iş yapıyor edasında. Bana, hoş geldin, hayırlı olsun denileceğini düşünmüştüm. Oysa herkes beni görmezlikten gelmeyi tercih ediyordu. İşte o an kısmın dışarıdan göründüğü gibi olmadığını anladım.

Ertesi gün öğleden sonra büroda bir farklılık başladı. Herkes birbirine kaçamak bakışlarla bana bakarak çok ciddi bir işten bahsedermiş gibi ‘akşam sorgu var’ diyordu. Akşam oldu. Şubenin gündüz kalabalığı tamamen ortadan kalktıktan sonra sorgu başladı. Önemli bir soruşturmaydı. Gece yarısına kadar sürdü. Baş komiserimin ve görevlilerin tutumunda bir gariplik vardı ama anlayamadım. Nihayet sorgu gecesinin ertesi günü konu anlaşıldı. Meğer sorgulanan ve soruşturulan benmişim. Benim çalışma arzum ve dayanıklılığımmış. Aslında sorgu esnasında beni test ediyorlarmış. Kamil Baş komiser söyledi. Hem de beni başarılı bulduğunu beyan etti. Ne yalan söyleyeyim başarılı olmak benimde hoşuma gitti. Yani o kadar yorulduğuma değdi.

Kamil Baş komiser sadece büro amiri gibi davranmıyor. Biz çömezleri yetiştirmek içinde çok uğraşıyor. Bu yüzden çok seviyorum onu. Nasip olur bir gün baş komiser olursam bende onun gibi yapmak isterim.