Konu Polis Savunma Taktikleri açısından çok uzun ama çok kısaca sevgili meslektaşlarım özetlemek istiyorum.

1.        Toplum kültürü, mesleklerine yansır. Bizim toplum tembel olduğundan metal yelek/fanila/badi değil, gösterişi sevdiğinden ve taşınması kolay olduğundan tesisatında açılır-kapanır cop taşımayı daha çok seveceklerdir.

2.        Metal yelek sadece gövdeyi koruyacak(polis bacak, boyun, kol damarlarından darbe yiyebilir). Ancak, hayatta kalma becerisini ve açılır-kapanır copu kullanmayı iyi bilen polis şüpheliyi etkisiz hale getirebilir.

3.        Metal yeleğin maliyeti çok fazla, kullanımı bizim millete göre zül, açılır-kapanır yeleğin kullanımı kolay ve bizim millet için şekil.

4.        Özel birlikleri dışında silah taşımayan ve birçok AB ülkesinde(İngiltere vb.) tüm polislerde açılır-kapanır cop taşıması zorunludur. Yani biz uyum yasalarını AB aldık. Bu işi dört kişiye(Mürsel SEVİNDİK, İbrahim ERBABA, Erol ESEN, Mustafa GEDİKLİ müdürlerimize) bırakılmamalı herkes, her ortamda dile getirmelidir. Tabanca gibi daha kolay ve hızlı öldürücü tesisatı polis taşırken açılır-kapanır cop neden yanında taşımasın.

5.        Polisimiz plastik ve tahta copu yanında/belinde taşımazken(zaten taşınması da beklenemez, düşünsenize 12 saat belinizden ayak dirseğinize kadar uzanan sopa ne kadar rahatsız edici), olaylara aniden müdahale gerektiğinden polis ya araçtan cop alma imkânı olmuyor yâda zaten araçta cop bulunmamaktadır. Tahta copun taşınması görüntü açısından da vatandaşı rahatsız edicidir.

6.        Zor kullanmanın kriterleri, “yasal, gerekli ve orantılı” olacak şeklindedir. Silah kullanmanın kriterleri ise, şüphelinin “fırsatı/yeterliliği, niyeti ve silahı” olmasıdır. Genelde zor ve özelde silah kullanmada “orantı ve silah” yanlış anlaşılmakta, eşitlik olarak algılanmaktadır. Polis görev yaparken kendisi yada vatandaşı, demir çubuk, sallama, bıçak, balta, satır, kürek vb. saldırılarına karşı korumak için, bunların hepsini taşımak zorun değil, hiçbir hakimde senin yanında neden kürek yoktu diyemez.

7.        “Silah kullanma” mesleğimizde yanlış anlaşılmakta, Köroğlu zihniyeti(eşkıya) gibi algılanmaktadır. Yani silah kından çıktı, şüpheli vurulacak diye bir şey yok. Silahın kullanmanın 6 aşaması vardır. 1- elinizi silaha götürürsünüz 2-silahı kınından çıkarır yere 45 derece açıyla tutarsınız. 3-silahı şahsa tutup elindekinin yere bırakmasını istersiniz 4- şüpheli elindekini bırakmaz ve size saldırı kararlılığı devam ederse silahı doldurarak elinizi tetiğe götürüsünüz. 5- şüpheli size vurucu hamleye başladığını hissettiğiniz anda ayaklarının dibine(havaya değil bu özellikle bilinsin çünkü doğru bildiğimiz yanlışlardan) ateş edersin. 6- nefsi/canı kaybetme anı geldi ise hedef alarak gerekirse duraksamadan ateş edebilisin. Bizde “silah kullanma” deyince maalesef hep 6. aşama anlaşılmaktadır. Bu arada “taktiksel iletişim” her aşamada, bunlara paralel olarak hep devam eder.

8.        Köyden kente göçten dolayı, son 7-8 yıldır mesleğe giren memurlara “cesaret eğitimi” şarttır. Önceden polisler % 80 köy doğumlu gençlerden oluşurken, şimdi tam tersi % 80 kent doğumlu gençlerden oluşmaktadır. Basmane P.M memurları 15-20 yıllık olduğundan devrem Ayhun memurlarını zor zapt ederken, ben 3-4 yıllık Şefaatli P.M memurları şüphelileri etkisiz hale getirmek için gözümün içine bakıyor ve ben karakol amiri müdahale ettikten sonra ediyor. Bu ders(cesaret eğitimi) birçok AB ülkesinde var.

            Halk, kendini koruma adına kanunla, polise görev ve yetki, vergileriyle tesisat, araç, gereç verirken, polis halkını ve kendini, şiddet ortamından gelmiş, şiddetten başka üstünlük tanımayan şüphelilere karşı, koruyamaz ise halkın güvenini ve desteğini kaybeder. Kargaşa, anarşi, mafyalaşma başlar, vatandaş kendi hukukunu tesis erte yoluna gider. Kısaca üstünlük hukukta ve yasal sınırlar içinde “zor/kuvvet/güç” kullanma yetkisi olan kollukta olmalı, çakalda, psikopatta değil. Eğer başka seçenek yoksa yaşayan polis olmalı ki ailesine ve halkına hizmet etsin.