uzun zamandır bakamadım penceremden
agaçlar kurumuş
yapraklar solmuş
yaz bitmiş sonbahar gelmiş
ağladım hicranla gunleri andım 
yaslarla ıslandım
dökülen gözlerimden
gittiler bıraktılar bizleri
yeşil ağçlar guzel çicekler
ağla der gibiydiler
döktuler yapraklarını öldüler
terkedilmislik duygusu kapladı yureğimizi
özleyeceğiz hasret kalacağız
dallarında ötüşen kuşlara
görebilirmiyiz ki bilmem
birdaki bahara
ya ölürsek sonbaharda ağaçlarla
kurayan yapraklar gibi 
düşüp te gömülürsek toprağa...engin aydın
 
ANDI O AN..
yureğimin sustugu 
aklımın karıstığı 
adımlarımın dolastığı 
andı o an 
özlemini tasıyordum 
sevdiğim herseyin 
bırakıp ta 
gitmistim birgun 
acısını 
çekmek için yoklugun 
hasretimi buyuttu 
geçen zaman 
ne ben gittim 
buralardan 
ne de onlardan 
biri geldi
umur edenler gıtmıs coktan..
yuregımın sustugu andı o an...engin aydın